پسر جهنمی

انگار مدتی است که احساس می کنم

خاکستری تر از دو سال گذشته ام

احساس می کنم که کمی دیر است

دیگر نمی توانم

هر وقت خواستم

در بیست سالگی متولد شوم

انگار فرصت برای حادثه از بین رفته است

فرصت برای حرف زدن زیاد است

اما

اما اگر گریسته باشی.....

انگار این سالها که می گذرد

چندان که لازم است دیوانه نیستم

احساس می کنم

که پس از مرگ

عاقبت

روزی دیوانه میشوم

این روزها خیلی دلم برای گریه تنگ است...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نوشته شده توسط مهدی در سه شنبه چهارم تیر 1387 ساعت 0:55 موضوع | لينک ثابت

تموم زندگیم بودی مترسک خجالتی

نمی دونستم اون روزا حقیر و بی لیاقتی

اما دیگه نمی خوامت ،دروغگوی نامهربون

با دیدنت تیر میکشه ،سرم تا مغز استخون

برو دیگه صدام نکن ،پرنده قشنگ من

حق نداری که چاره شی برای قلب تنگ من

من دیگه طاقت ندارم بازم ببینمت تورو

مثل مسافر اومدی ،مثل مسافرم برو

منو دیگه میخوای چیکار؟؟؟

میخوای که بازیچم کنی؟؟؟

بازم فریبم بدی و یواشکی ولم کنی؟؟

یا نه میخوای یادم بره چیکارا کردی با دلم؟؟؟

سر به سرم نذار که من ،دیونه نیستم،عاقلم

من که بهت گفته بودم فصل خزونت میرسه

تو جاده هوس کسی به مقصدش نمیرسه

دیگه گذشتم از دلم کجای کاری بی وفا

من دیگه دوستت ندارم،مترسک پرادعا....

نوشته شده توسط مهدی در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387 ساعت 14:48 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط مهدی در پنجشنبه دوم اسفند 1386 ساعت 10:38 موضوع | لينک ثابت

کاش می شد در قفس پروانه داشت

کاش می شد بذری از گلخانه داشت

 کاش می شد پر کشید از زندگی

کاش می شد حقه زد بر بندگی

کاش می شد آشنایان را شناخت

کاش می شد بازی غم را نباخت

کاش می شد غصه ها را در شکست

کاش می شد نزد فردا ها نشست

 کاش می شد با غریبان خانه داشت

کاش می شد با صداقت لانه داشت

کاش می شد از شب تلخی گذشت

کاش می شد مجلس دل را گسست

کاش می شد قاصدک ها را شمرد

کاش می شد راه صحرا را سپرد

نوشته شده توسط مهدی در دوشنبه بیست و چهارم دی 1386 ساعت 23:6 موضوع | لينک ثابت

 می گن تو شهر عاشقا       عــــاقلی پـیدا نـمی شـه

       بی جمله دوستت دارم       کاغـذی امضـا نـمی شه

       می گن تو شهر عاشقا       دل دیگه قــانـون نـداره

       چــراغ قرمز و پلیـس          تـو هـر خیـابـون نـداره

       بابـــت عـــاشقی کسی       به گزمه ها باج نمی ده

       بــاج به ســگ گرسنه         همیشه محتــاج نـمی ده

       پنهونی آدمـای شـــهر          تو خــونه ها نـمی خزن

نوشته شده توسط مهدی در چهارشنبه نهم آبان 1386 ساعت 19:54 موضوع | لينک ثابت

یه پرنده که دلش خیلی شکسته
پر زده به آسمون چشماشو بسته
میگه ای خدا تو تک یار منی
مونسی جان من و ساز منی
من بی کس چه کنم کنج قفس
چه بسازم زندگی بی هم نفس
میگه ای خدا بالهام فدای تو
این یه ریزه دل من به پای تو...

اون پایین آدمها از جنس شبند

می شکونند دلها رو خیلی راحتند

خدایا من و ببر پیش خودت

پیش اون ستاره ها و مهتابت

قول میدم اگه نخوای پر نزنم

حتی ساکت بمونم دم نزنم

قول میدم اگه بهم بگی بمیر

بمیرم بی اونکه حرفی بزنم

خدایا پیش تو من شادم و زنده

هر چقدر که کم باشه برام مهمه

پرنده وقتی آروم چشماشو وا کرد

دید هنوز رو خاک پاهاش روی زمینه

آروم آروم بالهاشو وا کرد و رفت

آره چون چارش همین بوده و بس!

نوشته شده توسط مهدی در سه شنبه دهم مهر 1386 ساعت 18:49 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط مهدی در جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386 ساعت 15:26 موضوع | لينک ثابت