در حسرت یک ........

براي آنانكه دل شكستن را بهتر از دوست داشتن آموخته اند

                      هر وقت گفتي جدايي بند بند تنم لرزيد

 
                       هر وقت گفتي فاصله مردمك چشمانم

                       منزلگاه تصوير جاده اي مه آلود شد

  با مسافري تنها كه كوله بار خود را به دوش مي كشيد

                                           راز هم مي گريخت و

          از روي ترحم نگاهي به پشت سرش نمي انداخت 

 
                        دل هر چه داشت نثار چشمان تو كرد

                                    اما دل تو غريبه را پرستيد

              رفتنت دوباره نگاهم را با انتظار همخانه كرد

 
                                                      منتظر شدم

                      منتظر لحظه ي ديگر در كنار تو ماندن

                                               اما انتظار پوسيد

           گفتم حالا كه ميروي لا اقل يك آرزو برايم بگذار

     آرزوي تو خالي و پوچ براي دلخوشي ام و تو گفتي 

 
                                        در آرزوي برگشتم بمير

                       دستانت را بوسيدم و خدا را شكر كردم 

 
                از اينكه سرانجام فهميدي بي تو خواهم مرد 

تکیه به شونه هام نکن من از خودت خسته ترم...

 مـا که بـه هم نمی رسیم , بسه دیگه بـذار بـرم...